Το Blog του: www.ioannina-andrology.com

Το Blog του: www.ioannina-andrology.com

Ηλίας Φ. Παππάς Χειρουργός Ουρολόγος

Λίγα λόγια για την κιρσοκήλη

Με ρωτάνε συχνά ασθενείς  μου, που μπαίνουν στη διαδικασία τεκνοποίησης και ανακαλύπτουν ότι έχουν κιρσοκήλη αν πρέπει να χειρουργηθούν ή να προχωρήσουν άμεσα σε άλλες μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.   Î Î¿Î¹Î¿ είναι το κέρδος,  και αν αξίζει η ταλαιπωρία ενός χειρουργείου?

Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα βασανίζει πολλά ζευγάρια και με έκανε να μπω στον κόπο να γράψω λίγα λόγια για αυτό το θέμα και να καταθέσω την εμπειρία μου όχι μόνο σαν Ουρολόγος αλλά και σαν Ιατρός που έχει ασχοληθεί εκ των έσω και έχει δουλέψει στο παρελθόν σε κλινική εξωσωματικής στο εξωτερικό.

Η κιρσοκήλη ως γνωστόν προκαλεί (λόγω αύξησης της θερμοκρασίας στον όρχι) μείωση της κινητικότητας των σπερματοζωαρίων σε πρώτη φάση και σταδιακά σε βάθος  χρόνου σταδιακή μείωση και στον αριθμό. Η μορφολογία τους αλλοιώνετε και αυτή στο πέρασμα του χρόνου.  ÎŸÎ¹ παράμετροι αυτοί είναι μετρήσιμοι με το σπερμοδιάγραμμα και μπορούμε να έχουμε εικόνα σε βάθος χρόνου.

Αυτό που δεν είναι απόλυτα μετρήσιμο είναι οι βλάβες στο DNA των σπερματοζωαρίων  από την αυξημένη θερμοκρασία. Οι βλάβες αυτές μπορεί να υπάρχουν ακόμα και όταν έχουμε πολύ καλή μορφολογία και κινητικότητα. Μία ένδειξη μπορούμε να έχουμε από το DNA fragmentation και από μελέτες με κυτταρομετρίας ροής αλλά στο τέλος όταν έρχεται η ώρα να διαλέξουμε το σπερματοζωάριο που θα χρησιμοποιήσουμε στο εργαστήριο το μοναδικό μας κριτήριο παραμένει αυτό που βλέπουμε, δηλαδή τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά: κίνηση και μορφολογία. Δυστυχώς δεν υπάρχει ακόμα τρόπος να μπορούμε να διαλέξουμε in vivo (Δηλαδή ζωντανά χωρίς να το καταστρέψουμε) ζωντανό σπερματοζωάριο με εξασφαλισμένο καλό γενετικό υλικό. Τώρα γίνονται πειράματα στο εξωτερικό με φασματοσκοπία Raman και Optical tweezers μια τεχνολογία που αν πετύχει πειραματικά θα είναι διαθέσιμη μετά από δέκα χρόνια στην καλύτερη περίπτωση.

Γιατί είναι σημαντικό να έχουμε πολλά σπερματοζωάρια με καλής ποιότητας DNA? Η απάντηση είναι απλή γιατί στατιστικά είναι ποιο πιθανό να διαλέξουμε ένα με καλό γενετικό υλικό. Μελέτες που είχαμε κάνει σε θηλαστικά με κιρσοκήλη, χωρίς κιρσοκήλη και με χειρουργημένη κιρσοκήλη το απέδειξαν με έμμεσο τρόπο. Κάνοντας εξωσωματική γονιμοποίηση αποκαλύφθηκε ότι τα πειραματόζωα με κιρσοκήλη είχαν μικρότερο ποσοστό γονιμοποίησης (fertilization rate) μικρότερα ποσοστά εμφύτευσης (λιγότερα implantation sites) και μεγαλύτερα ποσοστά αποβολών (abortion rate), σε σχέση με τα υγιή  ÎºÎ±Î¹ τα χειρουργημένα πειραματόζωα που είχαν καλύτερα και παρεμφερή ποσοστά . Άρα πρακτικά μεταφέροντας αυτά τα αποτελέσματα στη καθημερινή πράξη ακόμα και αν ένα χειρουργείο κιρσοκήλης δεν φθάσει το σπέρμα να είναι σε θέση για εγκυμοσύνη με τη φυσιολογική οδό, έχουμε αυξημένες πιθανότητες επιτυχίας σε περίπτωση εξωσωματικής και φυσικά λιγότερες προσπάθειες. Το αποτέλεσμα αυτό είναι διατηρήσιμο και ισχύει για την απόκτηση και δεύτερου παιδιού στο μέλλον.

Συμπερασματικά αυτό που μένει είναι ότι αξίζει να μπει κάποιος στη διαδικασία ενός χειρουργείου. Όσο αναφορά τη μέθοδο της επέμβασης, αυτή που εγώ χρησιμοποιώ και θεωρώ ότι δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα είναι η μικροχειρουργική απολίνωση των σπερματικών φλεβών (microsurgical varicocelectomy)

 

Στο εργαστήριο της Mio Fertility Clinic όπου πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά παγκοσμίως η κινηματογράφηση της γονιμοποίησης ενός ωαρίου εως τη στιγμή της εμφύτευσης του real time. Η τεχνολογία αυτή είναι σήμερα διαθέσιμη σε πολλά εργαστήρια υποβοηθούμενης αναπαραγωγής παγκοςμίως αλλά και στη Ελλάδα.

Υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις

Οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να συμβεί μία ουρολοίμωξη ή ακόμα να ξεκινήσει μια σειρά από  Ï…ποτροπιάζουσες λοιμώξεις εντός της κύστης και του ουροποιητικού γενικά, είναι λίγο πολύ γνωστοί στην ουρολογική κοινότητα και εφαρμόζονται θεραπείες τόσο φαρμακευτικές όσο και επεμβατικές.  

                Βέβαια κάθε περίπτωση και κάθε άνθρωπος πρέπει να αντιμετωπίζεται  διαφορετικά και σύμφωνα με την πρωτοπαθή αιτία όπως επιβάλει η ιατρική επιστήμη.  Στην μοναδική αυτή περίπτωση ο λόγος ήταν ένας κολπικός  ÏƒÏ„υλεός  που βρέθηκε  μέσα  ÏƒÏ„Î·Î½ κύστη μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα λήψης καλλιέργειας κολπικού  υγρού και παρέμεινε εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το αποτέλεσμα ήταν να προκαλούνται συνεχώς ουρολοιμώξεις που θεραπεύονταν με αντιβίωση χωρίς φυσικά αποτέλεσμα. Η διάγνωση έγινε υπερηχογραφικά και η αντιμετώπιση ήταν ή άμεση κυστεοσκοπική αφαίρεση του ξένου σώματος. Ο στυλεός λόγο του μεγάλου χρονικού διαστήματος που παρέμεινε μέσα στην κύστη είχε αναπτύξει Ï€Î­ÏÎ¹Î¾ αυτού λιθιασικά στρώματα και είχε εισχωρήσει στο βλεννογόνο της κύστης δημιουργώντας μία βλάβη που έμοιαζε με κρατήρα. Î£Ï„ον κρατήρα υπήρχαν Ï€ÏÎ¿ÏƒÎºÎ¿Î»Î»Î·Î¼Î­Î½ÎµÏ‚ ίνες βαμβακιού που έπρεπε να αφαιρεθούν για να επουλωθεί σωστά και  Î½Î± αποτραπούν επιπλοκές. Η επέμβαση ήταν επιτυχής, τοποθετήθηκε ουροκαθετήρας για λίγες μέρες και μετά την αφαίρεση του έγινε νέος κυστεοσκοπικός έλεγχος όπου διαπιστώθηκε ότι η κύστη είχε ιαθεί πλήρως.

Λιθίαση ουρήθρας

 

Οι λίθοι εντός της ουρήθρας είναι ένα συχνό φαινόμενο που ταλαιπωρεί με πόνο και δυσχέρεια στην ούρηση άτομα με λιθίαση του ανώτερου ουροποιητικού που αποβάλουν συχνά μικρές αιχμηρές πετρούλες. Η διαδρομή της ανδρικής ουρήθρας λόγω του μεγάλου μήκους της (20-25cm) αποτελεί συχνά εμπόδιο έτσι ώστε να μη μπορεί να αποβληθεί ο λίθος μεμιάς.

Μία σπάνια περίπτωση όπου μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι η παρακάτω:

Άνδρας 65 ετών προσήλθε με αποφρακτική ουροπάθεια και μεγάλο χρόνιο υπόλειμμα ούρων . Ανέφερε ότι έπασχε και από συχνές ουρολοιμώξεις. Μετά την εξέταση προέκυψε ότι υπήρχε λίθος σφηνωμένος στο έξω στόμιο της ουρήθρας τον οποίο ο ασθενής υποπτευόταν επί χρόνια αλλά για άγνωστο λόγο δεν είχε αναφέρει ποτέ σε γιατρό. Το μοναδικό της περίπτωσης αυτής είναι ότι ο λίθος δεν μπορούσε να αποβληθεί από μόνος του γιατί ο ασθενής είχε μια ανατομική ιδιομορφία στο πέος του που λέγεται βαλανικός υποσπαδίας. Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό στόμιο της ουρήθρας είναι κλειστό και υπάρχει ένα άλλο στόμιο πιο μικρό από τη κάτω πλευρά της βαλάνου που εξυπηρετεί την ούρηση. Στο στενό αυτό στόμιο είχε φρακάρει ο λίθος και σιγά σιγά μεγάλωνε και λειτουργούσε σαν βαλβίδα που εμπόδιζε την ούρηση.

Έγινε μια μικρή επέμβαση που λέγεται εξωτερική ουρηθροτομή ο λίθος που είχε μέγεθος 2cm περίπου και που είχε πάρει πλέον και το ανάγλυφο σχήμα του σκαφοειδούς βόθρου της ουρήθρας αφαιρέθηκε και αποκαταστάθηκαν όλα τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο ασθενής.

Λίθος στο έξω στόμιο ουρήθρας σε ασθενή με βαλανικό υποσπαδία

 

Μετά την ουρηθροτομή.
Η πέτρα έχει πάρει το ανάγλυφο του σκαφοειδούς βόθρου της ουρήθρας ή θα μπορούσε κανείς να την παρομοιάσει με δόντι.

 

 

Διορθικός υπέρηχος

 

Η διορθική υπερηχογραφία ξεκίνησε να εφαρμόζετε την δεκαετία του 70. Η εξέταση είναι ανάλογη του κολπικού υπερήχου στη διερεύνηση της παθολογίας του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος από τους γυναικολόγους.

Η κοιλιακή υπερηχογραφία έχει το μειονέκτημα της απόστασης από το εξεταζόμενο όργανο που είναι ο προστάτης και οι σπερματοδόχες κύστεις. Η απόσταση αυτή δίνει μόνο αδρές εικόνες για το μέγεθος του προστάτη και κάποιες πιθανές  απασβεστώσεις εντός αυτού.

Σήμερα η μέθοδος έχει εξελιχθεί και είναι μέρος της καθημερινής πρακτικής για ένα μεγάλο φάσμα παθήσεων του κατωτέρου ουροποιητικού τόσο στον Άνδρα όσο πλέον και στη γυναίκα. Οι άλλες εξελιγμένες απεικονιστικές μέθοδοι όπως η αξονική και η μαγνητική τομογραφία δεν έχουν την ευκρίνεια αυτή που χρειάζεται για να εντοπίσουν τη γκάμα της παθολογίας που διακρίνεται με την διορθική υπερηχογραφία.

Με την διορθική υπερηχογραφία μπορούμε να ανακαλύψουμε:

1.  ÎŒÎ³ÎºÎ¿Ï…Ï‚

Το μέγεθος του όγκου

Τη διασπορά εντός του προστάτη

Τη ακεραιότητα της κάψας  και τη διήθηση των πέριξ ιστών (πολύ σημαντική πληροφορία στη σταδιοποίηση ενός όγκου και την θεραπεία που θα ακολουθήσουμε)

Να γίνονται κατευθυνόμενες βιοψίες

Τη σχέση του αγγειακού μίσχου με τον αδένα (ιδίως σε περιπτώσεις που θα ακολουθήσει ριζική προστατεκτομή)

Ρήξη σφιγκτήρα

 

2.  Î‘νδρολογία-Υπογονιμότητα

Φλεγμονές του προστάτη

Φλεγμονές των σπερματοδόχων κύστεων

Ανατομικές ανωμαλίες

Αποστήματα

Κύστεις

 

3. Ουρογυναικολογία

Χρόνιο πυελικό άλγος

Εν τω βάθει ενδομητρίωση

Με κολπική πρόσβαση-υπερδραστήρια κύστη,  διήθησης της ουροδόχου κύστης από καρκίνο του τραχήλου, ακράτεια

Διορθικός υπέρηχος προστάτου. Το βέλος δείχνει καρκίνο του προστάτη με διάσπαση της κάψας 

 

Πάχυνση τοιχώματος της ουροδόχου κύστεως σε γυναίκα με υπερδραστήρια κύστη

Κονδυλώματα πέους

 

Τα κονδυλώματα προκαλούνται από τον ιό HPV, που μολύνει το Î´Î­ÏÎ¼Î± και κάποιους βλεννογόνους. Ο HPV χωρίζετε σε δύο κατηγορίες: χαμηλού και υψηλού κινδύνου. Η Î¿Î¼Î¬Î´Î± χαμηλού ÎºÎ¹Î½Î´ÏÎ½Î¿Ï… περιλαμβάνει τους HPV: 6, 11, 40, 42, 43, 44, 54, 61, 72, 73, 81. Τα γνωστά κονδυλώματα προκαλούνται συνήθως από τους HPV 6 και 11. Η Î¿Î¼Î¬Î´Î± υψηλού κινδύνου Ï€ÎµÏÎ¹Î»Î±Î¼Î²Î¬Î½ÎµÎ¹ τους HPV: 16, 18, 26, 31, 33, 34, 35, 39, 45, 51, 52, 53, 56, 58, 59, 66, 68, 73, 82. Από την ομάδα υψηλού κινδύνου οι πιο επικίνδυνοι είναι οι HPV 16 και 18.

Η μετάδοση του ιού γίνετε με την επαφή δέρμα-δέρμα ή δερμα-βλεννογόνος των αλλοιώσεων από τον HPV. Η απλή όμως μεταφορά του ιού από άτομο σε άτομο δεν είναι συνήθως ικανή να δημιουργήσει φλεγμονή. Πρέπει να υπάρξει τριβή για να εισχωρήσει ο ιός στο επιθήλιο. Γι’ αυτό, η σεξουαλική επαφή (κολπική ή πρωκτική) αποτελεί τον ευκολότερο τρόπο μετάδοσης για τους HPV ιούς. Άλλοι τύποι σεξουαλικής επαφής (τριβή των γεννητικών οργάνων με το χέρι ή μεταξύ τους, στοματο-γεννητική επαφή) είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε φλεγμονή, εφόσον υπάρχουν αμυχές και το ανοσοποιητικό σύστημα δεν λειτουργήσει καλά.

Ο ιός μεταδίδεται:

Ποιο συχνά

·         Κολπική σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό.

·         Πρωκτική σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό.

Λιγότερο συχνά

·         Με κολπική ή πρωκτική επαφή με προφυλακτικό

·         Με στοματογεννητική επαφή

·         Με έντονη τριβή της γεννητικής χώρας με γεννητικά όργανα, μολυσμένα αντικείμενα (sex toys) ή δάχτυλα

 

Δεν μεταδίδεται:

·         Από πετσέτες

·         Από καθίσματα τουαλέτας

 

Η χρήση προφυλακτικού περιορίζει μέχρι και 70% τον κίνδυνο μετάδοσης του HPV και αυτό γιατί, αφενός το προφυλακτικό δεν καλύπτει όλη την επιφάνεια του πέους και αφετέρου η μόλυνση από τους HPV ιούς είναι περιοχική και υπάρχουν συχνά μη ορατές αλλοιώσεις σε ολόκληρο το κατώτερο γεννητικό σύστημα, στο περίνεο στην περιπρωκτική χώρα και στους όρχεις.

Συνήθως, μετά την αφαίρεση των αλλοιώσεων, μεσολαβεί ένα διάστημα μηνών για να κατασταλεί ο HPV από το ανοσοποιητικό σύστημα, οπότε και μειώνεται δραστικά η μολυσματικότητα και η μετάδοση του σε άλλα άτομα. Ακόμη και στην περίπτωση που αφαιρεθούν ή καταστραφούν οι εμφανείς αλλοιώσεις από τους HPV, ο ιός παραμένει στην περιοχή σε λανθάνουσα μορφή. Για το λόγο αυτό, είναι πιθανές και οι υποτροπές, ανεξάρτητα αν έρθουμε ξανά σε επαφή με τον άνθρωπο που μας μετέδωσε τον ιό.

 

ΜΕΘΟΔΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

·         Φαρμακευτικές μέθοδοι:

1.       Ποδοφυλοτοξίνη

2.       imiquimod

3.        5 Φθοριουρακίλη

·         Μηχανικές μέθοδοι:

1.       Καταστροφή κονδυλωμάτων (ηλεκτροδιαθερμία, Laser, κρυοπηξία)

2.       Χειρουργική εκτομή

 

Ποδοφυλοτοξίνη

Χρησιμοποιείται σε διάλυμα 0,5% ή σε κρέμα. Εμφανίζεται συχνά και ερεθισμός του δέρματος της περιοχής πέριξ της βλάβης που θεραπεύεται. Οι υποτροπές μετά τη θεραπεία είναι περίπου 50-60%.

Κρέμα imiquimod

Εχει ανοσορρυθμιστική δράση. Προκαλεί απελευθέρωση ιντερφερόνης τοπικά.

5 Φθοριουρακίλη.

Είναι κυταροστατικό φάρμακο με πολύ περιορισμένη χρήση πλέον.

 

Καυτηριασμός αλλοιώσεων με ηλεκτροδιαθερμία ή Laser

H ηλεκτροδιαθερμία είναι και το Laser είναι οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι. Απαιτείται τοπική αναισθησία.

Κρυοπηξία

Οι αλλοιώσεις ψύχονται με υγρό άζωτο. Δεν απαιτείται τοπική αναισθησία. Εάν γίνει προσεκτικά δεν εμφανίζεται ουλοποίηση.

Χειρουργική εκτομή.

Απαιτείται όταν τα κονδυλώματα εκτείνονται στην ουρήθρα ή σε άλλα ευαίσθητα σημεία που υπάρχει κίνδυνος από ουλές ή στενώματα

Κονδύλωμα 

 

Αμέσως μετά τη θεραπεία

6 ημέρες μετά

Διατομή βραχύ χαλινού

 

 

 

Χαλινός ονομάζεται η δερματική γέφυρα που ενώνει τη βάλανο από την κάτω πλευρά και συγκρατεί το υπόλοιπο  δέρμα έτσι ώστε να καλύπτεται η ακροποσθία. Συχνά αυτή η δερματική πτυχή είναι εξαιρετικά κοντή σε μήκος και έτσι όταν το πέος βρίσκετε σε στύση να τραβάει τη βάλανο και να κάνει την σεξουαλική επαφή επώδυνη. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να συμβεί μερική ή ολική ρήξη με αιμορραγία ÎºÎ±Î¹ έντονο πόνο κατά την διάρκεια της επαφής.  Î— θεραπεία στις περιπτώσεις βραχύ χαλινού είναι σχετικά απλή. Κόβουμε χειρουργικά το χαλινό και αφήνουμε ελεύθερη τη βάλανο έτσι ώστε να μην τραυματίζεται. Η συρραφή δεν αφήνει σημάδι και η επούλωση κρατάει μερικές ημέρες. Η σεξουαλική διέγερση και η αίσθηση μετά από αυτή την επέμβαση δεν επηρεάζονται ποτέ.

 

Τραυματισμός χαλινού που προκαλούσε επώδυνες επαφές και αιμορραγία

Διατομή βραχύ χαλινού

 

Νέες μοριακές διαγνωστικές εξετάσεις για τον καρκίνο του προστάτη (PCA3)

 

 

Το PCA3 είναι μια νέα εξελιγμένη μοριακή ανάλυση που βοηθάει στη ανίχνευση του καρκίνου του προστάτη. Το γονίδιο PCA3 υπερεκφράζεται 66 φορές στα προστατικά καρκινικά κύτταρα.  Σε αντίθεση με το PSA ÎµÎ¯Î½Î±Î¹ ειδικό για τον καρκίνο του προστάτη και όχι τον προστάτη γενικά και για αυτό το λόγο μας δίνει πληροφορίες για την ανίχνευση του καρκίνου.

Ενώ το PSA αυξάνει και σε καλοήθεις καταστάσεις όπως την υπερπλασία του προστάτη ή οποιαδήποτε κατάσταση μπορεί να αυξήσει σε μέγεθος τον προστάτη όπως οι φλεγμονές, το PCA3 αυξάνει μόνο με την ύπαρξη καρκινικών προστατικών κυττάρων οπότε είναι πολύ πιο ειδική

Αυτή η ανάλυση μπορεί να εκτελεσθεί σε πολλές κατηγορίες ασθενών όπως:

  • Σε άτομα που έχουν Ï…ποψία για καρκίνο Ï€ÏÎ¿ÏƒÏ„άτη και ÎµÎ¯Ï‡Î±Î½ Î¼Î¯Î± ή περισσότερες αρνητικές βιοψίες στο παρελθόν
  • Σε άτομα που έχουν Ï…ποψία για καρκίνο προστάτη και δεν έχουν υποβληθεί σε βιοψία
  • Σε άτομα ασθενείς που έχουν θετική βιοψία και δεν έχει καθοριστεί η επιθετικότητα προκειμένου να αποφασιστεί η θεραπευτική στρατηγική
  • Σε άτομα ασθενείς που έχουν θετική βιοψία και έχει αποφασιστεί η ενεργή παρακολούθησή τους
  • Σε άτομα με επιβαρημένο ιατρικό ιστορικό στην οικογένεια που δεν επιθυμούν να υποβληθούν σε επίπονες βιοψίες μπορούν να επωφεληθούν από την εξέταση

Η εξέταση γίνεται με συλλογή ούρων μετά από μάλαξη του προστάτη από τον Ουρολόγο και το δείγμα αποστέλλεται για μοριακή ανάλυση σε ειδικό εργαστήριο. 

Triplex πεικών αγγείων

 

Το triplex πεικών αγγείων είναι η εξέταση εκλογής για τη Î´Î¹ÎµÏÎµÏÎ½Î·ÏƒÎ· Î´ÏÏƒÎºÎ¿Î»Ï‰Î½ περιπτώσεων στυτικής δυσλειτουργίας. Γίνεται με την έγχυση αγγειοδραστικών ουσιών εντός των σηραγγωδών σωμάτων με μία λεπτή αταυματική βελόνα. Λόγω της επίδρασης των ουσιών στα αγγεία του πέους επιτυγχάνεται πάντοτε τεχνητή στύση για μικρό χρονικό διάστημα όποιο και αν είναι το πρόβλημα. Η Î±Ï€ÎµÎ¹ÎºÏŒÎ½Î¹ÏƒÎ· Ï„ης αλλαγής της αιματικής ροής σε όλες της φάσης της στύσης δίνει πολύτιμες πληροφορίες για την κατάσταση της αρτηριακής παροχής αλλά και της φλεβικής επάρκειας. Η συμβολή αυτής της εξέτασης είναι τις περισσότερες φορές καθοριστική για τον τύπο της θεραπείας που πρέπει να ακολουθήσει ο ασθενής.

Σπίλοι (ελιές) πέους

 

 

 

Οι σπίλοι (ελιές) όλων των τύπων σε απόκρυφα σημεία του σώματος  δεν είναι ιδιαίτερα συχνό εύρημα. Ακόμα πιο σπάνιο είναι το μελάνωμα του πέους το οποίο σύμφωνα με βιβλιογραφικές αναφορές αποτελεί το 2% των όγκων του πέους. Η πρόγνωση σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι και τόσο καλή λόγω του ότι η διάγνωση γίνεται καθυστερημένα ίσως λόγω ντροπής ή και πιθανότατα αμέλειας των ασθενών να προσέλθουνέγκαιρα στο γιατρό.  Ακόμα και η βιβλιογραφία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι εξαιρετικά περιορισμένη και αποσπασματική. Η πιο πρόσφατη μελέτη προέρχεται από το   Ann Dermatol Venereol. 2004 Jun-Jul;131(6-7 Pt 1):541-4 όπου περιέχει συνολικά 6 τέτοιες περιπτώσεις και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όλες οι μελαχρωστικές βλάβες του δέρματος  Ï„ης πόσθης, του πέους και γενικά των γεννητικών οργάνων, πρέπει να αφαιρούνται  χειρουργικά.

Η περίπτωση εξαλλαγής ενός σπίλου του πέους σε κακοήθες μελάνωμα ακολουθεί τους γενικότερους κανόνες  Ï€Î¿Ï… ισχύουν σε όλους τους σπίλους του δέρματος, το πλεονέκτημα βέβαια είναι ότι τη συγκεκριμένη περιοχή δεν την βλέπει και πολύ ο ήλιος από την άλλη πλευρά όμως  Î¼Ï€Î¿ÏÎµÎ¯ να τραυματίζεται πάρα πολύ συχνά  ÏƒÏ„η ζωή ενός άνδρα κατά την διάρκεια της σεξουαλικής επαφής που είναι πρόβλημα.

Ήταν η πρώτη περίπτωση ασθενούς με σπίλο σε παρόμοιο σημείο που μου έχει τύχει και είχα δίλλημα ως προς την πιο σωστή αντιμετώπιση. Καταλήξαμε μαζί και με τη σύμφωνη γνώμη του δερματολόγου ότι η καλύτερη και πιο ασφαλής λύση είναι η αφαίρεση και μάλιστα με ευρεία εκτομή έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε υγιή χειρουργικά όρια. Η πλαστική συρραφή του τραύματος εξαφάνισε σχεδόν ολοκληρωτικά την τομή .

 

 

Κυστεοσκόπηση

 

εικ. 1

εικ. 2

εικ. 3

εικ. 4

εικ. 5

εικ. 6

 

εικ. 7

 

εικ. 8

 

Η κυστεοσκόπηση αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για τη διερεύνηση της παθολογίας της κύστης και της ουρήθρας τόσο στον Άντρα όσο και στη Γυναίκα.

Είναι η πιο παλιά ενδοσκοπική μέθοδος και εφαρμόζετε από τις αρχές του αιώνα. Ενδείξεις για τη διεξαγωγή της εξέτασης είναι η αιματουρία, η ακράτεια, η συχνουρία, η αδυναμία ούρησης, οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις και ένα πλήθος άλλων ενδείξεων  που καθορίζονται από τον Ιατρό Ουρολόγο ανάλογα με τα συμπτώματα του ασθενούς και το χρόνο που έχουν κάνει την εμφάνιση τους. Είναι άμεση και θέτει σχεδόν πάντα τη διάγνωση αλλά και τη θεραπεία που πρέπει να ακολουθηθεί.  Παρόλο το μύθο που υπάρχει γύρω από την κυστεοσκόπηση η εξέταση δεν πονάει και συνήθως δεν χρειάζεται κανενός είδους νάρκωση, ιδίως με τη χρήση των εύκαμπτων ενδοσκοπίων τελευταίας γενιάς. Ο ασθενής μετά το πέρας της εξέτασης μπορεί άμεσα να πάει στο σπίτι του. Αποτελεί δε αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μας πρακτικής γιατί με την άμεση οπτική επισκόπηση βλέπουμε πράγματα  Ï€Î¿Ï… πολλές φορές δεν μπορούν με καμία άλλη μέθοδο να διαγνωστούν όπως πχ με τον υπέρηχο ή και ακόμα με πιο προηγμένες απεικονιστικές μεθόδους όπως η αξονική και η μαγνητική τομογραφία.

 

 

Οι παραπάνω εικόνες είναι ενδεικτικές και είναι από το προσωπικό μου αρχείο.

1.       Επιτακτική ακράτεια με συχνές ουρολοιμώξεις. Δυο μικρές πετρούλες εντός της κύστεως  είχαν δημιουργηθεί λόγω χρόνιου υπολείμματος ούρων. Ο βλεννογόνος της κύστης με αλλοιώσεις από την χρόνια προσπάθεια να εξωθήσει τα ούρα. Η τελική διάγνωση σε αυτόν τον ασθενή ήταν δυσενέργεια εξωστήρα-σφιγκτήρα μυός και υπερδραστήρια κύστη.

2.       Προστατική λιθίαση.  Χρόνια προστατίτιδα

3.       Μέσος λοβός προστάτη αδένα με έντονη αγγειοβρίθεια  που προκαλούσε συχνές αιματουρίες.

4.       Καρκίνος της κύστεως

5.       Καρκίνος της κύστεως. Το θήλωμα είναι στη συνέχεια του μέσου λοβού και απεικονιστικά δεν ήταν ορατό.

6.       Στένωμα ουρήθρας. Ο ασθενής λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για υπερπλασία του προστάτη αδένα, όταν προσήλθε είχε σχεδόν αδυναμία ούρησης και τεράστιο υπόλειμμα ούρων.

7.       Άκαμπτο κυστεοσκόπιο

8.       Εύκαμπτο κυστεοσκόπιο

Ανδρική αντισύλληψη

Η ανδρική αντισύληψη ήταν και παραμένει ένα μεγάλο θέμα που απασχολεί εδώ και καιρό την επιστημονική κοινότητα.

Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στην πράξη αλλά και ÏƒÎµ ερευνητικό επίπεδο δοκιμάζονται συνεχώς αρκετές Î½Î­ÎµÏ‚ πολλά υποσχόμενες ουσίες που θα μπορούσαν να καλύψουν αυτό το κενό που υπάρχει σήμερα σε αυτό τον τομέα.

Τι υπάρχει σήμερα:

1. Απόσυρση Με την παραδοσιακή αυτή μέθοδο έχουμε ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες της τάξης του 4% ετησίως αν εξασκείται η μέθοδος συνειδητά σε κάθε σεξουαλική επαφή σε ετήσια βάση

2. Προφυλακτικό. Η μέθοδος αυτή έχει έως 2% ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες. Ταυτόχρονα προφυλάσσει απο σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και έχει την ευρύτερη αποδοχή απο τον ανδρικό και το γυναικείο πληθυσμό παγκοσμίως.

3. Ορμονική αντισύλληψη . Χρήση συνθετικής τεστοστερόνης μόνης ή σε συνδυασμό με προγεστερόνη με σκοπό την παροδική διακοπή της παραγωγής σπερματοζωαρίων. Η καταστολή δεν είναι πλήρης και άνδρες διαφόρων φυλών ανταποκρίνονται με διαφορετικό τρόπο. Η μέθοδος έχει και αρκετές παρενέργειες και στη πράξη δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ σε ευρεία κλίμακα.

4. Μη ορμονική αντισύληψη .  Η νέα ουσία που δοκιμάζετε σε πειραματικό επίπεδο και αποτελεί το μέλλον πιθανός στον τομέα της ανδρικής αντισύλληψης. Η ουσία τοποθετείται  με μία ένεση στον σπερματικό πόρο του άνδρα και έχει σαν αποτέλεσμα να αντιδρά χημικά με αυτόν και να προκαλεί απόφραξη απο τη μία αλλά και να λειτουργεί ως σπερματοκτόνο απο την άλλη. Οταν ό Î¬Î½Î´ÏÎ±Ï‚ επιθυμεί να τεκνοποιήσει με μία απλή ένεση πάλι η ουσία ξεπλενεται και αποκαθίσταται η βατότητα του πόρου  η μέθοδος ονομάζεται (RISUG)  Reversible Inhibition of Sperm Under Guidance. Προς το παρόν είναι πειραματική.

5. Διατομή του σπερματικού πόρου . Ειναι η πιο ασφαλής και διαδεδομένη μέθοδος στην Αμερική ως αναφορά τον οικογενειακό προγραμματισμό. Πρόκειται για μία μικρή επέμβαση με τοπική αναισθησία που πραγματοποιείται  ÏƒÏ„Î¿ ιατρείο του Ουρολόγου ÎºÎ±Î¹ γίνεται διατομή του πόρου. Η διαδικασία κρατάει 10 λεπτά και έχει 100% αποτέλεσμα.Η σεξουαλική ζωή και η εκσπερμάτιση του άνδρα δεν επηρεάζεται διότι τα υγρά της εκσπερμάτισης προέρχονται κυρίως Î±Ï€ÏŒ Ï„ον προστάτη και τις σπερματοδόχες κύστεις που είναι πολύ μετά το σημείο διατομής.  ÎŒÏ„αν ο άνδρας επιθυμεί και πάλι να γίνει γόνιμος το σωληνάκι του πόρου επανασυγκολείται στην αρχική του θέση.

Μια νέα δημοσίευση στο περιοδικό Journal of Sexual Medicine περιγράφει τα πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα στη θεραπεία της ΣΔ με κρουστικά κύματα σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται σε αναστολείς φωσφοδιεστεράσης.

 

Low-Intensity Extracorporeal Shock Wave Therapy—A Novel Effective Treatment for Erectile Dysfunction in Severe ED Patients Who Respond Poorly to PDE5 Inhibitor Therapy
 
Ilan Gruenwald, MD, Boaz Appel, MD, and Yoram Vardi, MD
 
A B S T R A C T
 
Introduction. Low-intensity shock wave therapy (LI-ESWT) has been reported as an effective treatment in men with mild and moderate erectile dysfunction (ED). Aim. The aim of this study is to determine the efficacy of LI-ESWT in severe ED patients who were poor responders to phosphodiesterase type 5 inhibitor (PDE5i) therapy.
 
Methods. This was an open-label single-arm prospective study on ED patients with an erection hardness score (EHS)  2 at baseline. The protocol comprised two treatment sessions per week for 3 weeks, which were repeated after a 3-week no-treatment interval. Patients were followed at 1 month (FU1), and only then an active PDE5i medication was provided for an additional month until final follow-up visit (FU2).
At each treatment session, LI-ESWT was applied on the penile shaft and crus at five different anatomical sites (300 shocks, 0.09 mJ/mm2 intensity at120 shocks/min).Each subject underwent a full baseline assessment of erectile function using validated questionnaires and objective penile hemodynamic testing before and after LI-ESWT. Main Outcome Measures. Outcome measures used are changes in the International Index of Erectile Functionerectile function domain (IIEF-ED) scores, the EHS measurement, and the three parameters of penile hemodynamics and endothelial function.
 
Results. Twenty-nine men (mean age of 61.3) completed the study. Their mean IIEF-ED scores increased from 8.8  1 (baseline) to 12.3  1 at FU1 (P = 0.035). At FU2 (on active PDE5i treatment), their IIEF-ED further
increased to 18.8  1 (P < 0.0001), and 72.4% (P < 0.0001) reached an EHS of 3 (allowing full sexual intercourse). A significant improvement (P = 0.0001) in penile hemodynamics was detected after treatment and this improvementsignificantly correlated with increases in the IIEF-ED (P < 0.05). No noteworthy adverse events were reported.
 
Conclusions. Penile LI-ESWT is a new modality that has the potential to treat a subgroup of severe ED patients.
 
 J Sex Med 2012;9:259–264.

Forgot your password?